تیرچه های پیش تنیده، عناصر ساختمانی بتنی هستند که قبل از بارگذاری، تحت فشار و کشش قرار می‌گیرند. این عناصر برای افزایش استحکام و پایداری سازه‌ها در برابر بارهای خارجی استفاده می‌شوند. با اعمال فشار قبل از بارگذاری، تنش‌های کششی کاهش می‌یابند و سازه‌ها بهبود می‌یابند. از مفتول‌های سیمی با قطر 5 میلی‌متر برای تولید تیرچه‌های پیش‌تنیده استفاده می‌شود. این تیرچه‌ها به‌طور عمده در دهانه‌های بلند استفاده می‌شوند و نقش مهمی در تقویت سازه‌ها دارند.
انواع تیرچه پیش تنیده
تیرچه‌های پیش‌تنیده به دو صورت پیش‌کشیده و پس‌کشیده تولید می‌شوند. در روش پیش‌کشیده، مفتول‌ها قبل از ریختن بتن کشیده می‌شوند و در روش پس‌کشیده، بتن ریخته شده و سپس مفتول‌ها کشیده می‌شوند و گروت استفاده می‌شود تا فولاد و بتن به‌طوریکپارچه عمل کنند.
در طراحی سقف تیرچه بلوک پیش‌تنیده، وقتی بتن ریخته می‌شود و تیر و تیرچه اتصال می‌یابند، اتصال این دو عنصر گیردار خواهد بود و لنگر منفی در بالای تیر ایجاد می‌شود. آرماتور ممان منفی به منظور مقابله با این لنگر منفی استفاده نمی‌شود زیرا ممکن است باعث خرد شدن بتن و ایجاد لنگر پیچشی ناخواسته شود. به همین دلیل، آرماتور ممان منفی در محل تکیه‌گاه سقف تیرچه بلوک پیش‌تنیده استفاده نمی‌شود تا از این مشکلات جلوگیری شود.
منبع: سایت آکادمی عمران